Wykonawcy

Katarzyna Grabiszewska Tadeusz Wojciechowski Sławomir Kamiński Tomasz Gubański Ewelina Zawiślak Ilona Kubiaczyk Ludwika Maja Tomaszewska Jan Bartłomiej Bokszczanin Jacek Smoczyński i Par Force Music Ensamble Kwartek klarnetowy "Claribel" Flauti Dolci Jan Tomasz Adamus Zbigniew Pilch Roman Gryń Schola Gregoriana Silesiensis Robert Pożarski Piotr Łykowski Łukasz Prajsnar Monika Kolasa-Hladikova Leszek Werner Krzysztof Jakowicz Jakub Jakowicz Olo Walicki - Kaszëbë

 




Katarzyna Grabiszewska
 

 

Katarzyna Grabiszewska urodziła się w 1978 roku w Łodzi. Szkołę Muzyczną II st. ukończyła w klasie fortepianu prof. Zbigniewa Lasockiego w ZSM im. S. Moniuszki w Łodzi. Następnie rozpoczęła studia w tutejszej Akademii Muzycznej w klasie klawesynu prof. Ewy Piaseckiej. Swoje umiejętności doskonaliła na kursach muzycznych w kraju i za granicą, pracując z takimi klawesynistami jak: Marek Toporowski, Lilianna Stawarz, Władysław Kłosiewicz, Nicholas Parle, Robert Hill.
W 2001 roku, w duecie z gitarzystą Piotrem Gajzlerem, zajęła I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Zespołów Kameralnych z Gitarą Klasyczną Ghitaralia 2001 w Przemyślu.
Brała udział w międzynarodowych konkursach interpretacji muzyki współczesnej w Biel (Szwajcaria, 2003) oraz w Antwerpii (Belgia, 2004).
Obecnie Katarzyna Grabiszewska studiuje u prof. Elżbiety Chojnickiej, na Uniwersytecie Muzycznym „Mozartem” w Salzburgu.



Tadeusz Wojciechowski
 

 

Tadeusz Wojciechowski
Szef - dyrygent Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Pomorskiej.

Wiolonczelista, kameralista i dyrygent, jeden z czołowych polskich kapelmistrzów średniego pokolenia. Od najmłodszych lat współpracował, jako członek chóru, z Teatrem Narodowym w Warszawie, kierowanym wówczas przez wybitnego reżysera Kazimierza Dejmka. Ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie, uzyskując dwa dyplomy: w klasie wiolonczeli (1976) u Andrzeja Orkisza i dyrygentury (1979) u Stanisława Wisłockiego. Grę na wiolonczeli doskonalił w paryskim Narodowym Konserwatorium (1973-1974) w mistrzowskiej klasie Bernarda Michelina. W tym okresie współpracował z takimi zespołami, jak Orchestre de Versaille, Les Musiciens de Paris, Orchestre des Pasdeloup, Orchestre de Colonne i Orchestre de Conservatoire. W latach 1976-1977 Tadeusz Wojciechowski był koncertmistrzem Polskiej Orkiestry Kameralnej (obecnie Sinfonia Varsovia), kierowanej przez Jerzego Maksymiuka, z którą odbył kilka tournées m.in. po Włoszech, Niemczech i Wielkiej Brytanii, dokonując nagrań dla firmy fonograficznej EMI. Równocześnie od roku 1976 rozpoczął współpracę jako dyrygent z Teatrem Wielkim w Warszawie (do 1983). W roku 1982 został zaproszony do Królewskiej Duńskiej Opery w Kopenhadze, gdzie w latach 1983-1996 był głównym dyrygentem tego zespołu i utrzymuje z nim współpracę do dzisiaj. W tym okresie występował w tak prestiżowych teatrach operowych świata, jak: Metropolitan Opera w Nowym Jorku, Teatro La Fenice w Wenecji, Teatro Carlo Felice w Genui, Królewska Opera w Sztokholmie i Królewska Opera w Oslo. Tadeusz Wojciechowski jest laureatem wielu nagród: jako wiolonczelista - II nagroda w Ogólnopolskim Konkursie im. Danczowskiego w Poznaniu (1974), jako kameralista - III nagroda w Międzynarodowym Konkursie Muzyki Współczesnej "Gaudeamus" w Rotterdamie (1973), jako dyrygent - II nagroda w Międzynarodowym Konkursie w Besançon (Francja, 1979) i III nagroda oraz nagroda ministra kultury i sztuki w Międzynarodowym Konkursie im. Fitelberga w Katowicach (1979). W 1994 został dyrektorem Orkiestry i Chóru Polskiego Radia w Krakowie i pełnił tę funkcję do rozwiązania zespołu. Wkrótce został zaproszony przez Ministra Kultury do objęcia dyrekcji Teatru Wielkiego-Opery Narodowej w Warszawie. Funkcję tę pełnił do 1996. W latach 1998 - 2004 był dyrektorem artystycznym Muzycznego Festiwalu w Łańcucie i Filharmonii im. Artura Malawskiego w Rzeszowie. W 2002 został szefem-dyrygentem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Pomorskiej. Występował w wielu krajach: Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, Luksemburgu, Belgii, Danii, Norwegii, Szwecji, Słowenii, we Włoszech, w Turcji, USA, Meksyku, Kolumbii i Japonii. W Polsce współpracuje niemal ze wszystkimi orkiestrami symfonicznymi. Szczególnie ścisłą współpracę utrzymuje z czołowym zespołem o światowej renomie - Sinfonia Varsovią. Tadeusz Wojciechowski jest pierwszym gościnnym dyrygentem Narodowej Opery Łotewskiej w Rydze. Stale współpracuje z Teatrem Operowym w Monachium i Królewskim Teatrem w Kopenhadze. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Radia Duńskiego. Ma w repertuarze ponad 40 dzieł operowych oraz większość światowego repertuaru symfonicznego.



Sławomir Kamiński
 

 

Prof. Sławomir Kamiński - urodzony w 1963 roku w Poznaniu ; Profesor klasy organów Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Laureat II Ogólnopolskiego Konkursu Organowego im J.S. Bacha w Gdańsku (1985). Koncertuje jako solista i kameralista w kraju i za granicą (Niemcy, Holandia, Francja, Belgia, Szwajcaria, Włochy, Czechy, Wielka Brytania, Szwajcaria, Ukraina).
Brał udział m.in. w następujących festiwalach muzycznych:

- Międzynarodowy Festiwal Muzyczny w Nantes
- "Festiwal Majowy" w Glasgow
- Dni Kultury Polskiej w Bretanii
- Filharmonia Narodowa w Charkowie
- Internationaler Orgelsommer w Poczdamie
- Orgelkonzerte in Gedachtnis Kirche, Berlin
- Osteuropaische Orgelmusiktagen, Grossraschen
- Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej w Oliwie
- Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej we Fromborku
- Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej w Kamieniu Pomorskim
- Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej w Leżajsku

Sławomir Kamiński jako organista współpracował z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej, Poznańskim Chórem Chłopięcym Jerzego Kurczewskiego oraz z chórem “Poznańskie Słowiki” pod dyrekcją prof. Stefana Stuligrosza. Nagrał 4 CD z solową muzyką organową oraz 6 CD w charakterze akompaniatora.



Tomasz Gubański
 

Prof. Tomasz Gubański urodził się w Poznaniu. Tu ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w klasie prof. Mieczysława Koczorowskiego. Uczestniczył w Festiwalu Młodych Muzyków w Gdańsku (1980), zajął II miejsce na XIV Konkursie Młodych Instrumentalistów we Włoszakowicach, a w 1984 roku otrzymał Stypendium Ministra Kultury i Sztuki. Doskonalił swoje umiejętności na kursach muzycznych w Lanciano (Włochy).
Od ukończenia studiów związany jest z Orkiestrą Symfoniczną Poznańskiej Filharmonii, współpracuje także z orkiestrami Amadeus i Sinfonia Varsovia. Koncertuje jako solista i kameralista.
W 1993 roku otrzymał Medal Młodej Sztuki Głosu Wielkopolskiego i został wyróżniony tytułem Zasłużony Działacz Kultury.
Zajmuje się działalnością pedagogiczną prowadząc jako profesor klasę oboju w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego oraz w POSM II st. im. M. Karłowicza w Poznaniu.




Ewelina Zawiślak
 
Ewelina Zawiślak w 2004 roku ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi w klasie fletu prof. Antoniego Wierzbińskiego. W latach 2003-2004 odbyła naukę we Franz Doppler Institute w Budapeszcie w klasie fletu prof. Jánosa Bálinta. Od 2002 roku pracuje na stanowisku pierwszego flecisty w Orkiestrze Filharmonii Łódzkiej im. A. Rubinsteina w Łodzi, zaś w 2004 roku została zatrudniona jako wykładowca w Akademii Muzycznej w Łodzi.
W 1995 roku otrzymała tytuł „Talentu muzycznego” podczas Tygodnia Talentów w Tarnowie. W 2001 roku przyznano jej całoroczne stypendium studenckie ufundowane przez Kredyt Bank S.A., a w roku 2002 otrzymała nagrodę dla „osobowości fletowej” od Szwajcarskiego Stowarzyszenia Muzyków w Luzernie. W maju 2005 roku została finalistką Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej "Gaetano Zinetti” we Włoszech.
Od 1994 roku uczestniczyła w wielu kursach mistrzowskich prowadzonych przez tak wybitnych artystów jak: János Bálint, Patric Gallois, Rosália Szábo, Benedek Cśalog, Peter Lucas Graf, Jerzy Mrozik.
Od 1992 roku prowadzi różnorodną działalność koncertową. Występowała jako solistka z Orkiestrą Filharmonii Łódzkiej im. A. Rubinsteina pod dyrekcją Marka Pijarowskiego, z Symfoniczną Orkiestrą Studencką Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi pod dyrekcją Jana Miłosza Zarzyckiego. Jako kameralistka grała w Polsce w trio „Da Camera”, w kwintecie dętym, zaś za granicą (Szwajcaria, Austria) w duecie z gitarą. Współpracowała z Tarnowską Orkiestrą Kameralną. Uczestniczyła w tworzeniu i wystawieniu musicalu z Bronisławem Opałko (1998-1999), jak również w wielu nagraniach telewizyjnych i radiowych. Od 2003 roku czynnie koncertuje w trio: dwa flety i fortepian, jak również w duecie z organami i klawesynem.



Ilona Kubiaczyk
 

 

 

Ilona Kubiaczyk w 2004 roku ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi w klasie organów prof. Ireny Wisełki-Cieślar. W 2003 roku w tej samej uczelni otrzymała dyplom w zakresie kameralistyki. Obecnie pracuje jako asystent w Katedrze Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej w Akademii Muzycznej w Łodzi.
W 2003 roku otrzymała I nagrodę na konkursie interpretacji rozegranym w ramach I Ogólnopolskiego Seminarium Interpretacji Muzyki Organowej w Warszawie prowadzonego przez Oliviera Latry, profesora Conservatoire National Supérieur de Musique et de Dance de Paris i organisty tytularnego katedry Notre-Dame w Paryżu.
Uczestniczyła w kursach improwizacji oraz interpretacji muzyki organowej w Polsce i za granicą prowadzonych przez takie osobowości jak: Olivier Latry, Guy Bovet, Peter Planyavsky, Julian Gembalski, Krzysztof Ostrowski, Marek Toporowski, Vincent Warnier, Christopher Stembridge, Wolfgang Seifen, Istvan Ella, Bernard Bartelink, Torsten Laux.
Działalność koncertową rozpoczęła już w czasie studiów. Ma na swoim koncie koncerty solowe, kameralne, a także z towarzyszeniem orkiestry, które odbywały się w Polsce i za granicą (Niemcy, Litwa). Uczestniczyła m.in. w międzynarodowym festiwalu dla młodych organistów „Iuniores Priores Organorium Seinensis” (Sejny), festiwalach: „Dni Muzyki Dawnej” (Łódź), „Muzyka w Starym Klasztorze” (Łódź), „Wieczory muzyczne” w Akademii Muzycznej w Łodzi, „Bliżej Bacha” (Gdańsk), "Niedziela z muzyką u św. Mateusza" (Łódź), "Muzyka organowa w Parafii Świętej Barbary" (Warszawa). Brała udział w nagraniach realizowanych przez Akademię Muzyczną w Łodzi i lokalne rozgłośnie radiowe. Od czasów szkoły średniej uczestniczy również w koncertach kameralnych i symfonicznych realizując partię organów i basso continuo. Współpracuje z wokalistami i instrumentalistami.



Ludwika Maja Tomaszewska
 
Ludwika Maja Tomaszewska
urodziła się 01.05.1980r. w Zduńskiej Woli. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku 6lat. W 1999r. ukończyła z wyróżnieniem Państwowe Liceum Muzyczne im. H. Wieniawskiego w Łodzi, w klasie skrzypiec ad. Tomasza Króla. W 2004 roku ukończyła Akademię Muzyczną im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi, w klasie skrzypiec prof. Iwony Wojciechowskiej (do września 2002 roku w klasie prof. Zenona Płoszaja) - dyplom z wyróżnieniem. Obecnie pracuje na stanowisku asystenta tejże uczelni.
Brała udział w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych przez tak wybitnych artystów jak: Wanda Wiłkomirska, Marina Jaszwili, Konstanty Andrzej Kulka, Krzysztof Węgrzyn.
Jest laureatką konkursów ogólnoposkich i międzynarodowych m.in.: III nagroda XVII International Music Competition ”PACEM IN TERRIS”-Bayreuth, Niemcy-2004r.; IV nagroda Międzynarodowego Konkursu Indywidualności Muzycznych im. A. Tansmana 2002r.; w 2001r. otrzymała wyróżnienie V Międzynarodowego Konkursu im. K. Szymanowskiego; dwóch kolejnych edycji Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. K. Bacewicza- w 2001r. zdobyła III nagrodę w kategorii kwartetów fortepianowych, w 2004r. I nagrodę w kategorii triów fortepianowych i II nagrodę w kategorii kwartetów smyczkowych oraz dwie nagrody specjalne. Jest także półfinalistką VII International Violin Pablo Sarasate Competition- Pamplona, Hiszpania 2003r. W roku 2004 otrzymała stypendium Ministra Kultury. W roku bieżacym została laureatką Programu Stypendialnego Ministra Kultury ,,Młoda Polska”
Bierze udział w licznych koncertach solowych i kameralnych. Ważniejsze z nich to: koncert z Nürnberger Symphoniker, Markgräflichen Opernhaus, Bayreuth; występy z Filharmonią Bałtycką i Łódzką pod dyrekcją Zygmunta Rycherta, Marka Pijarowskiego, Jana Miłosza Zarzyckiego, recitale w Niemczech, Francji, Belgii i Hiszpanii.
Dokonała solowych nagrań muzyki Anrzeja Krauzego do filmów dokumentalnych w reżyserii Pawła Woldana: Za waszą i naszą i Non possumus dla TVP. Nagrywałam dla TV Polonia i Polskiego Radia.



Jan Bartłomiej Bokszczanin
 

 

Jan Bartłomiej Bokszczanin (ur. 1974 r.) edukację w zakresie gry na organach rozpoczął w Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Józefa Elsnera (Warszawa) w klasie organów prof. Magdaleny Czajki. W 2000 r. ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina (Warszawa) w klasie prof. Joachima Grubicha.
W latach 2002-2003 był stypendystą doktoranckim w University of North Texas (USA) w klasie organów prof. Jesse E. Eschbacha.
Jan Bokszczanin uczestniczył w licznych kursach mistrzowskich ucząc się u takich pedagogów jak: prof. Guy Bovet (Szwajcaria) prof. Herbert Wulf (Niemcy), prof. Harald Vogel (Niemcy), prof. Lutger Lohman (Niemcy), prof. Aleksander Fisejski (Rosja), James David Christie (USA), prof. Zsigmont Szathmary (Węgry), prof. Harald Vogel (Niemcy), prof. Bernhard Hass (Niemcy) oraz prof. Józef Serafin.
Podczas pobytu w na stypendium w USA pełnił funkcję tytularnego organisty w Sct Pauls Lutheran Chuch and University Center gdzie zorganizował Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej będąc jednocześnie wykładowcą organów w Selwyn School. Koncertował w kraju (m.in. w Warszawie, Braniewie, Kętrzynie, Kwidzynie, Legionowie, Łagowie, Łęczycy, Łodzi, Łowiczu, Radzyminie, Sejnach, Suwałkach, Zgierzu) jak również za granicą: Nysted (Dania; 1991 r.), Kopenhaga (Dania; 2000 r.- Sct. Matthaeus Kirke), Wyspy Alandzkie (Finlandia, 2004 r. - Sund Kirke), Denton (USA ; 2003 r. - Main Audytorium, College of Music, Sct. Pauls Lutheran Church), Dallas (USA; 2003 r. - Sct Marcus Church), Albany (USA; 2003 r. - First Presbitarian Church - dla American Guild of Organist), Gainesville (USA; 2002r. - Episcopal Church), Astrachań (Rosja ; 1998 r. - recital z cyklu "Młodzi Artyści Świata" (konserwatorium).
W latach 1999 r. i 2001 odbył tournee po Rosji gdzie koncertował w takich miastach jak: Irkutsk (filharmonia), Krasnojarsk (filharmonia), Nowosybirsk (Konserwatorium im. M. Glinki), Kiemierowo (filharmonia), Tomsk (Aula Tomskiego Uniwersytetu, kościół katolicki) oraz Tumeń (filharmonia). W maju 2001 roku artysta zagrał bardzo prestiżowy recital w Głównej Katedrze Katolickiej w Moskwie. Jan Bokszczanin dokonał wiele nagrań telewizyjnych i radiowych w Rosji, a także USA.
Artysta ma na swoim koncie trzy płyty CD (wytwórnia płytowa Acte Prealable AP0030, AP0081 oraz AP0093) z utworami współczesnego kompozytora Mariana Sawy (jedna z tych płyt otrzymała pierwszą nagrodę na XV Międzynarodowym Festiwalu Filmów i Multimediów - Niepokalanów 2000). Trzecia z płyt została nagrana z jednym z najwybitniejszych polskich organistów - prof. Joachimem Grubichem. W grudniu 2004 roku ukazała się nowatorska na polskim rynku fonograficznym płyta ("Dedykowane św. Hubertowi" AP116) z repertuarem o tematyce myśliwskiej wykonywanym na naturalnych rogach myśliwskich - Trompe de Chasse oraz organach. Na płycie tej znalazły się utwory barokowe w autorskiej aranżacji na trompe de chasse i organy, utwory na organy solo, oraz utwory na sekstet rogów myśliwskich (Jacek Smoczyński - Trompe de chasse, zespół muzyki Par Force). W 2005 roku ukazała się "audiofilska" recitalowa płyta wydana przez Hi-Fi i Muzyka - ARMS Records. Jan Bokszczanin jest także autorem ksiazki zatyłulowanej "Geneza i tradycje rosyjskiej muzyki organowej" (ISBN 83-916413-0-9), opublikowanej w listopadzie 2001 r.
Przeczytaj więcej na http://www.organy.net/jan.



Jacek Smoczyński i Par Force Music Ensamble
 

 

Zespół Muzyki Par Force w składzie: Jacek Smoczyński (kierownik), Dariusz Filipczak, Radosław Rola, Dariusz Stefaniak, Henryk Mąka powstał w 2000 roku przy Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie. Zespół ten jest jedynym w kraju, grającym na oryginalnych francuskich rogach myśliwskich – Trompe de Chasse.
Tworzą go muzycy pochodzący z różnych regionów Polski, których połączyła fascynacja tym zabytkowym instrumentem i jego specyficzną barwą jak również francuską muzyką myśliwską.
W repertuarze zespołu znajdują się fanfary myśliwskie, marsze, pieśni, a także Msza św. Huberta, która została nagrana na płytę CD nakładem wydawnictwa muzycznego Megavox po raz pierwszy w Polsce. W 2004 roku ukazała się płyta „Dedykowane św. Hubertowi”, wydana przez renomowane wydawnictwo muzyczne Acte Prealable (AP 0116).
Zespół muzyki myśliwskiej Par Force bierze udział w najważniejszych krajowych konkursach mając na swoim koncie wiele nagród w tym m. in. – Sieradz 1999, Ciechocinek 2000, Wałbrzych 2001, Tuchola 2002, Pszczyna 2003, Leżajsk 2003) oraz festiwalach muzyki myśliwskiej i jeździeckiej.



Kwartek klarnetowy "Claribel"

Utworzony został przez czterech lubelskich muzyków, którzy po ukończeniu Akademii Muzycznych w Gdańsku, Wrocławiu, Bydgoszczy i Warszawie powrócili do swojego miasta. Obecnie prowadzą działalność koncertową jako muzycy Filharmonii Lubelskiej oraz pedagogiczną w szkołach muzycznych Lublina.
Repertuar zespołu obejmuje zarówno kompozycje pisane specjalnie na kwartet klarnetowy np. A. Wakefielda – Cassing Around, P. Harveya - Quartet, J. Wilsona – Four Ebony, E.Cartera – Canonic Suite, J.Absila – Quatuor, jak również aranżacje utworów kompozytorów muzyki poważnej np. G.F. Haendela, J.S. Bacha, W.A. Mozarta, L.van Beethovena, A. Dworzaka, C. Debussy’ego, P. Czajkowskiego, S. Prokofiewa, N. Paganiniego, F. Farkasa, J. Straussa, G. Bizeta, E. Griega, L. Bersteina i in. Oddzielną grupę wykonywanych kompozycji stanowią opracowania utworów muzyki rozrywkowej takich kompozytorów jak: D. Ellington, G. Gershwin, I. Berlin, C. Jobim, S. Joplin, A. Piazzola, W.C. Handy, H. Mancini, G. Jenkins, I. McCarty czy P. Nagle.
Zespół brał udział m. in. w prezentacji Województwa Lubelskiego podczas „Tygodnia Polskiego 2001” w Meklemburgii – koncert inauguracyjny na Zamku w Schwerinie (Niemcy), w II Festiwalu Wirtuozerii i Żartu Muzycznego w Nowym Sączu (ze specjalnie przygotowanym programem kabaretowym), VI Międzynarodowym Festiwalu Organowym - Lublin 2002, XV Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej Radom – Orońsko Lato 2002, oraz VIII Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej - Jędrzejów 2002 (Opactwo Cystersów). Uczestniczył w XIX Festiwalu „Muzyka w Zamkach i Miastach Śląska – Moszna 2003" , Letnich Wieczorach Muzycznych w Kazimierzu nad Wisłą 2003, w Letnich Koncertach Kameralnych w Puławach oraz w cyklu koncertowym „Niedziela z muzyką u św. Mateusza” w Łodzi – 2003. Brał udział w prezentacji kultury polskiej w Szwecji (Falun 2003). Koncertował na Zamku Królewskim w Warszawie i na Festiwalu „Popołudnie z Muzyką u Paderewskiego” w Kąśnej Dolnej (maj 2005). Dokonał również kilku nagrań dla TV Lublin do programów „Teledzień”, „Przeglądarka Kulturalna”, „Regiony Kultury” i „Złoty Wieszak”. Regularnie występuje w Pałacu Małachowskich w Nałęczowie. W maju 2005 r. ukazała się pierwsza płyta zespołu pt. „DWA ŚWIATY – TWO WORLDS„, nagrana dla Wydawnictwa Acte Prealeble, i jest to pierwsza również od wielu lat na rynku polskim płyta zespołu klarnetowego, która odbiła się już szerokim echem w prasie muzycznej ( recenzje m.in. w miesięczniku MUZYKA21) a której Premiera miała miejsce w Filharmonii im. H. Wieniawskiego w Lublinie w maju 2005 roku.




Flauti Dolci
 
Joanna Zawilska, ur. w 1979 roku, gra na wiolonczeli od 8. roku życia. Odebrała w tym kierunku gruntowne wykształcenie: ukończyła Państwową Podstawową Szkołę Muzyczną, Państwowe Liceum Muzyczne, a następnie Akademię Muzyczną w Łodzi. Od wielu lat prowadzi bardzo aktywną działalność artystyczną jako członek rozmaitych zespołów kameralnych kameralnych i orkiestr, koncertując w Polsce i za granicą (m.in. Niemcy, Szwecja, Włochy, Szwajcaria, Japonia). Jej zainteresowania muzyką dawną, szczególnie wieków XVII i XVIII, sięgają II roku studiów na Akademii Muzycznej, kiedy jako współzałożycielka i wiolonczelistka zespołu „La grande langue de la musique” zdobyła m.in. stypendia na prestiżowe europejskie kursy muzyki dawnej w Trondheim (Norwegia), Dartington i Cambridge (Wielka Brytania). Tajniki gry na wiolonczeli barokowej poznaje w dużym stopniu samodzielnie, a także pod okiem doświadczonych muzyków na różnych kursach wykonawczych ( m.in. R. Zipperling, M. Caudle, J. Mason). W 2004 roku założyła z kolegami ze studiów zespół muzyki dawnej „Umbraculum”, którego celem jest rozwinięcie profesjonalnej działalności koncertowej. Artystka od dawna dzieli zainteresowania między wykonawstwo i teorię muzyki, co zaowocowało studiami na tym kierunku w łódzkiej Akademii Muzycznej. Kontynuując studia, prowadzi także działalność naukową, pisząc i publikując okazjonalnie różnego rodzaju teksty o charakterze naukowym lub popularno-naukowym.
 
Marek Nahajowski (ur. 1979), flecista i teoretyk muzyki. W 1998 roku ukończył PLM w Krośnie w klasie skrzypiec i fletu prostego. Po ukończonych studiach w dziedzinie teorii muzyki (Akademia Muzyczna w Łodzi 2003) został asystentem w macierzystej uczelni. Muzyką dawną zainteresował się już w szkole średniej, co zaowocowało udziałem w licznych kursach historycznego wykonawstwa muzyki barokowej jak i specjalistycznymi studiami w Goerlitz i we Wrocławiu. Jako flecista występował z zespołami Il Tempo, Collegio di Musica Sacra, Musicae Antique Collegium Varsoviense, Klub Świętego Ludwika, Ars Cantus, (projekt „Musica Rediviva” utrwalony na płycie CD Accord), z klawesynistą niemieckim Aleksandrem Grychtolikiem. Wspólnie z Joanną Zawilską i Łukaszem Prajsnarem założył w 2004 roku zespół Umbraculum.

Paweł Iwaszkiewicz grę na flecie prostym studiował u Davida Meltzera w Jerozolimie. Umiejętności doskonalił u Ricadro Kanji i Roberta Ehrlicha. Współpracownik licznych zespołów muzyki dawnej z którymi nagrał ok. 30 płyt. Gra również na renesansowych fletach poprzecznych, szałamajach i dudach. Autor muzyki do licznych spektakli teatralnych. Założyciel i kierownik artystyczny zespołów "Dancerye" i "Open Folk". Koncertował w Niemczech, Austrii, Francji etc, oraz w Japonii i na Tajwanie. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.

Mirosław Feldgebel - absolwent Wydziału Instrumentalnego w klasie fortepianu, studiował także na Wydziale Teorii, kompozycji i Dyrygentury w Akademii Muzycznej im F. Chopina w Warszawie. Ceniony pianista i kameralista. Partnerował wielu najwybitniejszym artystom polskim i zagranicznym. Jest laureatem kilku międzynarodowych konkursów pianistycznych (m.in I nagroda w Turynie, III nagroda w Moncalieri.)
Od wielu lat zajmuje się również wykonawstwem muzyki dawnej na instrumentach historycznych - na klawesynie (szef artystyczny zespołu Mercurius), na harfach średniowiecznych i pianoforte.
Występował w wielu prestiżowych salach koncertowych Europy i Ameryki (m.in w Koncert Gebouw w Amsterdamie, Wiener Musikverein, Verdenburgsaal w Utrechcie, Studiu im Lutosławskiego w Warszawie i Gran Teatre del Liceu w Barcelonie). Uczestniczył w obchodach 150 rocznicy śmierci F. Chopina. Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych (Wratislavia Cantans, Festiwal Chopinowski w Dusznikach, Warszawska Jesień, Ukraina i Świat Baroku w Kijowie, Międzynarodowy Ślaski Festiwal Muzyczny pod patronatem Kurta Masura, Międzynarodowy Festiwal Duetów Fortepianowych w Siaulai na Litwie, Holland Festiwal). Jako jeden z niewielu pianistów polskich miał zaszczyt koncertować na zabytkowym fortepianie Pleyel z roku 1860 w koncercie poświęconym pamięci F. Chopina, odbywającym się w ramach IX Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie. W październiku 2004 r. wraz ze skrzypaczką Katarzyną Duda debiutował w słynnej Carnegie Hall w Nowym Jorku inaugurując międzynarodowy festiwal "Chopin & friends". Recital został entuzjastycznie przyjęty przez nowojorska publiczność i krytykę. Od 1994 r. współpracuje z orkiestra Sinfonia Varsovia i Polska Orkiestra Kameralna.



Jan Tomasz Adamus
 
Jan Tomasz Adamus studiował u prof. Joachima Grubicha w krakowskiej Akademii Muzycznej oraz u Hansa van Nieuwkoop w Sweelinck Conservatorium w Amsterdamie. Jako dyrygent zapraszany jest przez festiwale i zespoły do prowadzenia wykonań muzyki wokalno-instrumentalnej różnych epok. Prowadzi grający na historycznych instrumentach zespół HARMONOLOGIA, z którym zrealizował ostatnio premierę opery Griselda Antonio Vivaldiego oraz - w ramach projektu Kapela Jasnogórska - nagrał utwory Marcina Józefa Żebrowskiego i wczesnoromantyczne dzieła wokalno-instrumentalne Józefa Elsnera. Wykłada we wrocławskiej Akademii Muzycznej.



Zbigniew Pilch
 
Zbigniew Pilch studiował w krakowskiej Akademii Muzycznej u prof. Zbigniewa Szlezera. Był finalistą konkursu Locatellego w Amsterdamie. Jego repertuar obejmuje całość literatury skrzypcowej od dzieł najdawniejszych po współczesne ze szczególnym uwzględnieniem wirtuozowskiego repertuaru przełomu baroku i klasycyzmu. Gra na skrzypcach, altówce i violi d’amore. Jest pierwszym altowiolistą Collegium Vocale Gent / La Chapelle Royale Philippa Herreweghe oraz koncertmistrzem zespołu Harmonologia. Prowadzi klasę skrzypiec barokowych we wrocławskiej Akademii Muzycznej.



Roman Gryń
 
Prof. Roman Gryń - Studia muzyczne ukończył w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Umiejętności instrumentalne doskonalił u Timofieja Dokszycera i Edwarda Tarra. Jest laureatem “Konkursu Młodych Trębaczy” w Pabianicach (1980) oraz konkursu gry na trąbce w Gdańsku (1985). Przez kilka sezonów pracował w orkiestrach Filharmonii Narodowej i Filharmonii Pomorskiej, obecnie lideruje grupie trąbek w orkiestrze symfonicznej Filharmonii Poznańskiej.
Ważne miejsce w jego działalności zawodowej zajmuje pedagogika. Jest profesorem gry na trąbce w Akademii Muzycznej w Poznaniu i Bydgoszczy, kierownikiem Katedry Instrumentów Dętych w Akademii Muzycznej w Poznaniu - jego studenci zdobywają liczne nagrody i wyróżnienia na konkursach krajowych i międzynarodowych.
Prof. Roman Gryń prowadzi regularnie warsztaty i kursy interpretacji w zakresie muzyki orkiestrowej, kameralnej i solistycznej, zasiada w jury wielu konkursów instrumentalnych. Prowadzi ożywioną działalność artystyczną jako solista i kameralista w Polsce i zagranicą (m.in.: Niemcy, Czechy, Belgia, Hiszpania, Włochy, Szwajcaria, Rosja, Turcja, kraje skandynawskie.)



Schola Gregoriana Silesiensis
 

 

Schola Gregoriana Silesiensis powstała w styczniu 2000 roku z inicjatywy Jana Andrzeja Dąbrowskiego. Od września 2000 r. do lipca 2002 r. działała przy Ośrodku Kultury i Sztuki we Wrocławiu. W kwietniu 2002 r. członkowie Scholi powołali do życia Stowarzyszenie "Schola Gregoriana Silesiensis". Partnerem instytucjonalnym Stowarzyszenia jest Kolegium Europy Wschodniej.
W założeniach programowych zespołu znajduje się działalność liturgiczno-koncertowa związana z odkrywaniem najstarszych źródeł muzyki kościelnej, szczególnie z terenu Dolnego Śląska.
Do sukcesów artystycznych zespołu zaliczyć można m.in. następujące wydarzenia:

- W nocy z 23 na 24 czerwca 2001 r. Schola wykonała 9-godzinną Liturgię Wigilii Narodzenia św. Jana Chrzciciela Patrona Wrocławia; projekt objął swym patronatem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Kazimierz Michał Ujazdowski.
- W sierpniu 2001 r. Schola uczestniczyła w Międzynarodowym projekcie muzycznym Codex Calixtinus, transmitowanym przez Europejską Unię Radiową do wielu krajów Europy.
- We wrześniu 2001 r. wykonane zostały fragmenty Uroczystych Nieszporów na Święto Podwyższenia Krzyża św. podczas koncertu inauguracyjnego festiwalu Silesia Cantat w Jeleniej Górze.
- W marcu 2002 roku zespół wykonał koncert finałowy Festiwalu Muzyki Jednogłosowej w Płocku oraz zainaugurował cykl koncertów Muzyka w Kulturze w Poznaniu.
- Od sierpnia 2002 roku Schola pełni rolę chóru festiwalowego podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Dawnej „Pieśń naszych korzeni” w Jarosławiu.
- W dniach 12-14 czerwca 2003 roku we Lwowie Schola Gregoriana Silesiensis zaśpiewała na Forum Europejskim Wrocław-Lviv.
- 8 kwietnia 2004 na zaproszenie Ojców Franciszkanów i Towarzystwa Muzycznego im. Feliksa Nowowiejskiego Schola Gregoriana Silesiensis wykonała Uroczystą Liturgię Wielkiego Czwartku podczas cyklu "Wielki Tydzień u Franciszkanów" w Poznaniu. Podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej zaśpiewaliśmy chorał wg Graduale Monasticum P.P. Klarysek z Krakowa, 1257. Łacińskie, w oryginale, śpiewy opatrzyliśmy polskimi tekstami zaczerpniętymi z Biblii w tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka. Było to prawdopodobnie pierwsze w historii wykonanie pełnego formularza Mszy św. z chorałem gregoriańskim w języku narodowym.
- 2-9 października 2004 Schola Gregoriana Silesiensis zaśpiewała w Alzacji dwa koncerty na zaproszenie Festiwalu "Voix et Route Romane" w Strasbourgu.

Zespół od 2001 roku współpracuje ze Scholą Teatru Wiejskiego Węgajty, wraz z którą bierze udział w przedstawieniach dramatów liturgicznych Ludus Danielis, Ludus Paschalis i Ordo Stellae.
 
  Robert Pożarski (ur.1965) uzyskał w 1992 roku dyplom solisty-śpiewaka w klasie prof. Edwarda Pawlaka w PSM II st. im. Fr. Chopina w Warszawie; wielokrotny student Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie; studiował interpretację chorału średniowiecznego m.in. u Marcela Pérèsa w Paryżu; należy do grona założycieli Lektorskiej Schola Cantorum, powstałej w 1989 roku przy Warszawskim Metropolitalnym Seminarium Duchownym. Jako kantor tej scholi dokonał rejestracji fonograficznej dwóch średniowiecznych oficjów monastycznych dedykowanych Św. Stanisławowi i Św. Wojciechowi. Od 1995 roku jest śpiewakiem zespołu Bornus Consort, z którym nagrał cztery płyty: Mielczewski, Media vita, Stół Cypriana Bazylika, In Assumptionis; od 1996 roku jest także kierownikiem muzycznym Scholi Teatru Wiejskiego Węgajty. Był jednym z sześciu solistów w międzynarodowym projekcie Codex Calixtinus w ramach festiwalu Kraków 2000. Od 2000 roku jest kantorem i kierownikiem artystycznym wrocławskiej Scholae Gregorianae Silesiensis, z którą nagrał w 2004 roku płytę In agenda defunctorum - Missa Requiem Johannesa Ockeghema. Wykonuje również repertuar barokowy i współczesny (m.in. wszystkie utwory wokalne Arvo Parta) występując z najbardziej znanymi polskimi zespołami i orkiestrami.



Piotr Łykowski
 

 

Piotr Łykowski (kontratenor) w 1989 r. ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie śpiewu prof. Eugeniusza Sąsiadka. W latach 1970 - 1988 był chórzystą Poznańskich Słowików Stefana Stuligrosza. Na III Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu (1988) zdobył I Nagrodę i trzy wyróżnienia specjalne (m.in. za wirtuozerię). Doskonalił swe umiejętności na wielu kursach interpretacyjnych i mistrzowskich w kraju i za granicą, m.in. u Paula Esswooda, Richarda Wistreicha i Nelli Anfuso.
Specjalizuje się w muzyce renesansu i baroku, głównie kantatowo-oratoryjnej: ma w swoim repertuarze blisko 100 takich partii. Współpracował i współpracuje z wieloma solistami i zespołami muzyki dawnej, filharmoniami i orkiestrami kameralnymi oraz z teatrami operowymi (Warszawska Opera Kameralna, Teatr Wielki w Warszawie, Teatr Wielki w Poznaniu, Teatr Wielki w Łodzi, Opera Śląska w Bytomiu, Opera Wrocławska).
Brał udział m.in. w polskich prapremierach oper Claudio Monteverdiego - Orfeusz, Powrót Ulisessa, Koronacja Poppei, a także w polskich premierach scenicznych Raju Utraconego Krzysztofa Pendereckiego, Echnatona Philippa Glassa i Potopu Igora Strawińskiego. Specjalnie dla Piotra Łykowskiego powstały role teatralne w autorskich spektaklach Jerzego Grzegorzewskiego - Złowiony, Sonata epileptyczna i Jagogogo... z muzyką Stanisława Radwana.
Zrealizował wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych (m.in. Mesjasza G. F. Haendla, Koncerty wokalne M. Mielczewskiego, Completorium G. G. Gorczyckiego, Pasję J. Elsnera, Euridice J. Periego, Dichterliebe R. Schumanna). Jest prawykonawcą muzyki Zbigniewa Preisnera do filmu De Aegypto oraz Requiem dla Mojego Przyjaciela. Jako solista, kameralista (również chórmistrz) koncertował w całej niemal Europie i w Kanadzie, także na międzynarodowych festiwalach muzycznych.
Piotr Łykowski swą działalność pedagogiczną rozpoczął jako student roku dyplomowego - w 1988 r. we wrocławskiej Akademii Muzycznej. Był wówczas również stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. Po rocznym stażu i uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem (notabene wyróżnionego odznaką Primus inter pares dla najlepszego wśród dyplomów wrocławskich uczelni artystycznych w 1989 r.) został zatrudniony jako asystent w Katedrze Wokalistyki. Od 1992 r. prowadzi klasę śpiewu solowego.
W 1993 r. uzyskał uprawnienia kwalifikacyjne I stopnia. Przewód II stopnia zrealizował we Wrocławiu w roku 1998, w 2004 Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej podpisał jego nominację profesorską. Od 1994 r. jest także nauczycielem w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia we Wrocławiu, gdzie prowadzi klasę śpiewu solowego, od 2002 - po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego jako nauczyciel dyplomowany. Od kilku lat prezentuje swe referaty i prowadzi zajęcia seminaryjne na kursach interpretacyjnych, a jest zapraszany jako juror do konkursów wokalnych.
Od 1988 lat Piotr Łykowski współpracuje z Katedrą Wokalistyki (prowadzoną do 2000 r. przez prof. Eugeniusza Sąsiadka) Akademii Muzycznej we Wrocławiu przy organizacji Kursów i Konkursów Wokalnych. W 1999 został koordynatorem organizacyjnym wrześniowego Kursu Interpretacji Muzyki Oratoryjnej i Kantatowej (odbywającego się w trakcie Festiwalu Wratislavia Cantans), a w 2001 twórca i kierownik 25 edycji kursu, prof. Eugeniusz Sąsiadek, przekazał mu kierownictwo kursu.
Piotr Łykowski od kilkunastu lat należy do Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów Śpiewu, w którym to stowarzyszeniu już trzecią kadencję jest członkiem Zarządu. Należy również do Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, w tej kadencji wybrany do Zarządu oddziału dolnośląskiego.
W październiku 2000 r. J. M. Rektor wrocławskiej Akademii Muzycznej powołał Piotra Łykowskiego na stanowisko Kierownika Katedry Wokalistyki.
W 2002 został wybrany i powołany na stanowisko Dziekana Wydziału Wokalnego.



Łukasz Prajsnar
 

Łukasz Prajsnar ur. 1979 r. w Krośnie jest absolwentem Liceum Muzycznego w Krośnie w klasie organów Kazimierza Sierpińskiego.
Ukończył Akademię Muzyczną w Łodzi w klasie organów
prof. Mirosława Pietkiewicza. Jako organista i kameralista koncertował na festiwalach w Gliwicach, Łagiewnikach k/ Łodzi, Dobrym Mieście k/ Olsztyna, Łodzi, Inowrocławiu, a także we Frysztaku, Tarnowcu, Iwoniczu, Krośnie, jak również za granicą. Uczestniczył
w międzynarodowych konkursach organowych w Warszawie (1997 r.)
i Opawie (Czechy – 2000 r.).
W roku 1999 zdobył III nagrodę i wyróżnienie za wykonanie utworu współczesnego kompozytora polskiego na Międzynarodowym Konkursie Organowym w Rumi. Był wielokrotnym uczestnikiem seminariów organowych w zakresie interpretacji oraz improwizacji, (Warszawa, Łódź, Koszalin Białystok, Schneeberg), gdzie pracował pod okiem takich wirtuozów jak J. Laukvik, H. Wulf, B. Bartelink, T. Laux, I. Ella oraz
A. Nowak, M. Toporowski, A. Białko. Wyjeżdżał na Międzynarodową Letnią Akademię Muzyki Dawnej w Wilanowie – L. Stawarz, N. Parle (klawesyn, basso continuo). Odbył również roczne studia uzupełniające w Akademie für Alte Musik w Görlitz w klasie klawesynu N. Parla
i Roberta Hugo. W ramach cyklu filharmonii łódzkiej Młodzi w Łodzi występował z orkiestrą, chórem i solistami Akademii Muzycznej
w Łodzi. Obecnie prowadzi klasę organów w Salezjańskim Ogólnokształcącym Liceum Muzycznym II st. w Lutomiersku. Jest także współzałożycielem i klawesynistą zespołu muzyki dawnej Umbra Culum.

 

Monika Kolasa-Hladíková
 

 

Monika Kolasa-Hladíková ukończyła (z wyróżnieniem) Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Łodzi i otrzymała stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki w Hochschule für Musik Carl Maria von Weber w Dreźnie w klasie prof. Christiana Elßnera.
Po studiach przez dwa lata mieszkała w Czechach w Libercu gdzie była nauczycielem śpiewu w czeskich szkołach muzycznych w Libercu i Frýdlancie oraz opiekunem wokalnym i solistką chóru Św. Antoniego, z którym wykonywała repertuar oratoryjny w Czechach i Niemczech . Doskonaliła swoje umiejętności na kursach mistrzowskich wielkiej polskiej śpiewaczki Teresy Żylis-Gara.
Aktualnie jest pedagogiem Liceum Muzycznego w Łodzi, współpracuje z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Częstochowie.
Współpracuje z wieloma organistami i pianistami wykonując muzykę sakralną i kameralną na licznych festiwalach muzycznych w Polsce, Czechach i na Ukrainie. Ma w swoim repertuarze pozycje od barokowych i oratoryjnych, poprzez pieśniarskie i operowe do musicalowych i współczesnych.

 

Leszek Werner
 

Leszek Werner urodził się w Nowym Mieście Lubawskim nad Drwęcą w 1937 roku. Edukację muzyczną odbywał w toruńskich szkołach muzycznych I i II stopnia, a wyższe studia muzyczne kontynuował w PWSM w Krakowie. Ukończył je z wyróżnieniem w klasie organów prof. Józefa Chwedczuka w 1962. Jest laureatem nagrody na II ogólnopolskim Konkursie Muzyki dawnej w Łodzi w 1962. Dalsze studia muzyczne kontynuował za granicą: we Włoszech w „Accademia Musicale Chigiana” w Sienie(1962)oraz w „Conservatorio di S. Cecilia” w Rzymie pod kierunkiem profesora Fernando Germani’ego. W 1963 roku korzysta ze stypendium w Austrii będą c uczestnikiem „Sommerakademie am Mozarteum” w Salzburgu w klasie Prof. Antona Nowakowskiego . Do końca roku akademickiego 1965 studiuje w Rzymie pod kierunkiem prof. Ferruccio Vignalli’ego w „Pontificio Istituto di Musica Sacra” Po powrocie do kraju pracuje w PWSM w Krakowie u boku swojego wychowawcy prof. Józefa Chwedczuka jako asystent, adiunkt, a po przewodzie kwalifikacyjnym w 1967 roku zostaje docentem i obejmuje samodzielną klasę. W roku 1991 otrzymuje nominację w Belwederze na profesora sztuki. Był również stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki w Belgii gdzie pracował w Mechelen w 1970 roku pod kierunkiem prof. Floor Peetersa . Leszek Werner bierze czynny udział w życiu muzycznym kraju, występuje na wszystkich Festiwalach Organowych, koncertował niemalże w całej Europie, Stanach Zjednoczonych, Meksyku a także w krajach byłego ZSRR. Za pracę pedagogiczną został odznaczony Złotą Odznaką Nauczyciela. Jest także laureatem państwowych nagród Ministra Kultury i Sztuki III i IV stopnia. Wieloletni działacz SPAM i członek Towarzystwa Przyjaźni Polski-Włoskiej oraz Towarzystwa Przyjaźni Kultury Celtyckiej. Współpracował z PR i TV oraz zespołem kameralnym „Capella Cracoviensis” w Krakowie. w Akademii Muzycznej w Krakowie przez dwie kadencje pełnił funkcję Dziekana Wydziału Instrumentalnego 

 

Krzysztof Jakowicz
 

 

Krzysztof Jakowicz wybitny polski skrzypek ukończył z odznaczeniem studia wiolinistyczne we Wrocławiu, Warszawie i Bloomington [Indiana, USA] pod kierunkiem takich mistrzów jak prof. Tadeusz Wroński, Josef Gingold, Janos Straker i Henryk Szeryng. Jest laureatem krajowych i międzynarodowych konkursów skrzypcowych m.in. w Warszawie, Poznaniu [im. H. Wieniawskiego]; Bukareszcie i Wiedniu.
Jako solista zapraszany jest do udziału w festiwalach o światowej renomie m.in. Warszawskiej Jesieni, Festiwalu Dwóch Światów w Spoleto, Berliner Festspiele, Festival de Paris, Festival Vlaanderen, Wiener Festwochen, festiwalach w Edynburgu, Londynie i Bregenz. Krzysztof Jakowicz występuje ze sławnymi orkiestrami takimi jak English Chamber Orchestra, Filharmonia Izraelska, Wiener Symhoniker, Bamberger Symfoniker, BBC Scottish Symphony, Polska Orkiestra Kameralna - Sinfonia Varsovia, Filharmonia Narodowa, DRTF z Wiednia, Accademia di Santa Cecilla w Rzymie, WDR z Kolonii, Orchestre National de France i orkiestrami w Madrycie i Barcelonie.
Artysta jest laureatem nagród I i II stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych-za upowszechnienie kultury polskiej za granicą a także nagrody Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania polskiej muzyki współczesnej.W 1986 r. otrzymał nagrodę SPAM "Orfeusz" za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora na Warszawskiej Jesieni [Łańcuch II Witolda Lutosławskiego], a w 1989 - za płytę z tym utworem - nagrodę krytyków francuskich Diapason d'Or. Dokonał wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych dla firm polskich i zagranicznych.
Jako pierwszy z polskich skrzypków nagrał dla Polskiego Radia wszystkie Sonaty i partity na skrzypce solo Jana Sebastiana Bacha. Ostatnio utrwalił na płycie Polskich Nagrań zbiór polskich miniatur skrzypcowych a wieloletnia współpraca z zespołem Capella Cracoviensis zaowocowała nagraniem płyty kompaktowej Koncertu skrzypcowego A-dur W.A. Mozarta. W październiku 1995 r. wystąpił w Paryżu z Orkiestrą Narodową Francji pod dyrekcją J. Semkowa w 50 rocznicę utworzenia ONZ.
Krzysztof Jakowicz zajmuje się też pracą pedagogiczną: jest profesorem Akademii Muzycznej w Warszawie oraz gościnnym profesorem Soal University w Osace w Japonii, a także Akademii Mozartowskiej działającej w tym roku w Krakowie.

 

Jakub Jakowicz
 

 

Jakub Jakowicz urodzony w 1981 roku w Warszawie skrzypek zadebiutował w roku 2001 grając z Filharmonią Monachijską,Orquesta National de Espana w Madrycie oraz Orchestre National w Montpellier. Sukcesy o wymiarze europejskim przyniosły dwudziestodwuletniemu skrzypkowi szereg zaproszeń do koncertów z renomowanymi orkiestrami naszego kontynentu,a więc ponowne zaproszenia do Münchner Philharmoniker (2004) i Orquesta National de Espana (2004) oraz Orchestre de la Suisse Romande (2003),Sinfonii Varsovii (2003),Dresdner Philharmoniker(2003),Philharmonishes Orchester Dortmund (2003), Orchestra di Santa Cecilia(2003), Orquesta Sinfonica Valencia (2003), Filharmonii Narodowej w Warszawie (2003,2004) i wielu innych.
Występy w znakomitych centrach muzycznych dają mu szansę spotkania z wybitnymi dyrygentami takimi jak: Krzysztof Penderecki, Pinchas Steinberg, Rafael Frübeck de Burgos, Jan Krenz, Michail Jurovsky, Jerzy Maksymiuk, Antoni Wit, Agnieszka Duczmal, Marek Pijarowski, Tomasz Bugaj, Heinz Wallberg, Tadeusz Strugała, Jerzy Swoboda, Wojciech Michniewski, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Mirosław Jacek Błaszczyk. Mimo młodego wieku Jakub Jakowicz uczestniczył już w wielu znaczących festiwalach jak np. Festiwal Radio France (2000), Festiwal w Starym Krakowie (1997-2000), Festiwal w Nortellje (Szwecja), Festiwal Krzysztofa Pendereckiego (Kraków 1998).
Wśród nagród jakie otrzymał są pierwsze miejsca na konkursach skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos (Francja 1995), Takasaki (Japonia 1999), Międzynarodowej Trybunie Młodych Wykonawców organizowanej pod auspicjami Europejskiej Unii Radiowej i Rady Muzyki UNESCO (Bratysława 2001), a także nagroda Fundacji polsko-japońskiej dla najlepiej zapowiadającego się skrzypka polskiego młodej generacji (2002). Jest laureatem Paszportu „Polityki” za rok 2003.
Jakub Jakowicz kontynuuje rodzinne tradycje muzyczne. Gry na skrzypcach uczy się w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, u swojego ojca-prof. Krzysztofa Jakowicza, wybitnego skrzypka i pedagoga o renomie międzynarodowej.Był także ostatnim uczniem prof. Tadeusza Wrońskiego jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej, który w uznaniu talentu Jakuba podarował mu instrument pochodzenia włoskiego.
Młody skrzypek ma w swoim dorobku 4 płyty kompaktowe.

 

Olo Walicki - Kaszëbë
 

Olo Walicki (21.12.1974) Kontrabasista, kompozytor, aranżer, producent. Od 15 lat aktywnie działający na polskiej scenie muzycznej. Uczestniczył w większości festiwali jazzowych w Polsce i wielu poza jej granicami. Otrzymał nagrodę indywidualną na festiwalu Jazz Juniors 1992 w Krakowie. Od tego czasu miał okazję współpracować z większością polskich gwiazd jazzu. W latach 1996-2004 grał także w kwartecie Zbigniewa Namysłowskiego. Jego wszechstronność stylistyczna pozwalała, by współtworzył takie grupy jak: Łoskot, Szwagierkolaska czy Oczi Cziorne. Ma w swym dorobku udział w nagraniu okolo 40 różnorodnych stylistycznie płyt, brał udział również w nagraniach muzyki filmowej i teatralnej, m.in. dla Zbigniewa Preisnera i Leszka Możdżera. W 2003 roku rozpoczął współpracę z dramaturgiem Ingmarem Villqistem, dla którego napisał muzykę do spektakli „Sprawa Miasta Ellmit” oraz „Helmucik” (Teatr Wybrzeże w Gdańsku). Od roku 2000 autorskie projekty Ola Walickiego wydawane są nakładem jego własnego wydawnictwa, w którym szczególna jest unikatowość oprawy graficznej płyt. Kolejne tytuły to: "Offshore", "Do Dziesięciu" zespołu (0-58) oraz najnowszy projekt Ola - „Metalla Pretiosa” - nagrany wraz z Leszkiem Możdżerem, Mauricem de Martin i kwartetem dętym "The Gdańsk Philharmonic Brass" (premiera w ramach Jazz Jamboree 2003) Obecnie Olo promuje swoje nowe zespoły: duet z Miką Urbaniak oraz międzynarodowe trio "Euro Commissars" z gitarzystą Kalle Kallimą z Finlandii. Nieprzerwanie od lat gra w zespołach Leszka Możdżera. Nazwisko Ola Walickiego pojawia się na czołowych pozycjach ankiety “Jazz Top” czytelników czasopisma “Jazz Forum” w kategoriach: najlepszy kontrabasista, najlepszy gitarzysta basowy, a od 2001 roku również w kategoriach muzyk roku i najlepszy kompozytor. Zespoły z jego udziałem otrzymały szereg nagród i wyróżnień: Złota i Platynowa Płyta, Fryderyk, Typ Machinera i inne.
Cezary Konrad - perkusista, kompozytor, aranżer. Debiutował w zespole Central Heating Trio, który zdobył I miejsce na festiwalu Jazz Juniors '90 w Krakowie. Od tego czasu trwa nieprzerwane pasmo sukcesów, na które złożyła się wieloletnia współpraca ze Zbigniewem Namysłowskim, Kubą Stankiewiczem i innymi postaciami z czołówki polskiej sceny jazzowej oraz gwiazdami światowego formatu: Randym Breckerem, Susan Weinert, Didierem Lockwoodem. Nieprzerwanie od kilku lat Czarek jest laureatem nagrody Jazz Top w kategorii perkusistów przyznawanej przez czytelników pisma Jazz Forum. Zainteresowania Cezarego Konrada nie ograniczają się tylko do jazzu. Z jednej strony w trakcie studiów czynnie współpracował z Warszawską Grupą Perkusyjną, z którą występował podczas wielu festiwali muzycznych w kraju (m. in. "Warszawska Jesień", "Warszawskie Spotkania Muzyczne") i zagranicą. Jako perkusista symfoniczny występował w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie oraz Orkiestrze Sinfonia Varsovia. Z drugiej zaś jest podporą zespołu Anny Marii Jopek. Prowadzi także własny zespół - Dream Team, w którym jest również kompozytorem i aranżerem. W jego podstawowy skład, oprócz lidera, wchodzą Piotr Żaczek i Darek Krupa. Dyskografia Cezarego Konrada obejmuje ponad 40 płyt, w tym jedną autorską "One mirror...Many reflections".
Piotr Pawlak - gitarzysta, kompozytor, producent. Związany ze sceną yassową. Współpracował z zespołami Bielizna, Kury, Łoskot, Arhythmic Memory, Yeshe a także z Robertem Knuthem, Kaffe Mathews, John Zorn, Gen- Dos,Marcinem Krzyżanowskim, Andrzejem Smolikiem, Antonim Gralakiem, Mateuszem Pospieszalskim. Jest współautorem muzyki do filmu Łukasza Barczyka "Przemiany". Brał udział w nagraniu kilkunastu płyt. Był producentem/współproducentem albumów "Statek kosmiczny" Ścianka, "Amariuch" Łoskot, "Samsara" Czan, "P.o.l.o.v.i.r.u.s" Kury, "Napijmy się oleju" Kury, "100 lat undergroundu" Kury.
Damroka Kwidzińska, urodzona 27.07.1982 w Kartuzach. Studentka Akademii Muzycznej w Gdańsku. W roku 2003 wydała płytę ze swoim zespołem "Kompanijo Wadzeboków" grającym utwory rockowe do tekstów w języku kaszubskim, na której wykorzystano kompozycje jej autorstwa. W tym samym roku zespół otrzymał nominacje do Pomorskiej Nagrody Artystycznej w kategorii Debiut Roku, zagrał kilkadziesiąt koncertów jako support przed gwiazdami ogólnopolskiego formatu. Damroka jest znawczynią kultury regionu i języka kaszubskiego, co znajduje odzwierciedlenie w jej twórczości. Z pasją krzewi kulturę Kaszub, od stycznia 2005 także jako prezenterka Radio Kaszebe.
Maria Namysłowska (18.05.1984) - córka Zbigniewa Namysłowskiego, wokalistka, kompozytorka i aranżerka, studentka Akademii Muzycznej w Katowicach. Dzieli czas między naukę a działalność koncertowo - nagraniową. Współpracuje z KBD Trio. Komponuje i wykonuje własne utwory fortepianowe. Uczestniczyła w "Festiwalu Piosenki Artystycznej" w Rybniku, "Wiośnie Świętokrzyskiej" i innych.  

 

do góry